نتيجه‌گيرى : فرهنگ اسلامى با اصول اخلاقى مطرح در اخلاق پزشكى سازگارى دارد ، اما از اصول اخلاقى جامعى برخوردار است كه اين اصول در آن بسته بايد تفسير گردند . اسلام در هريك از موضوعات نظرات جامع و گاه متفاوت با فرهنگ‌هاى ديگر دارد . لذا تعيين راهكارهاى عمده‌اى كه بتوانند پزشكان ما را در تصميم‌گيرىهاى مشكل كمك كنند ضرورت ويژه‌اى مىيابد . اين راهكارها عبارتند از : 1 - اعتقادات و ارزش‌هاى دينى فرد 2 - قوانين عمومى ( فقهى ، مدنى و . . . ) 3 - راهنماها و قوانين حرفه‌اى 4 - مبانى فلسفى و چارچوب‌هاى اخلاقى با توجه به فرهنگ اسلامى و تفاوت‌هاى فلسفه و اخلاق اسلامى با فلسفه و اخلاق در غرب تعامل پزشكان با فقها ، حكما ، فلاسفه ، اخلاقيون و انديشمندان علوم مرتبط در اين حوزه براى پايه‌گذارى اصولى يك نظام اخلاقى پزشكى اسلامى مدون و مشترك براى تصميم گيرىهاى پزشكى ضرورى ، تاثيرگذار و ارزشمند مىباشد . منابع 1 - اسلامى ، محمد تقى و همكاران . اخلاق كاربردى - چالش‌ها و كاوش‌هاى نوين در اخلاق عملى . پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامى - قم - 1386 2 - جاناتان ، برگ . بيمارىهاى زنان نواك 2000 . مترجمان بيگوند ، فرهنگ و ديگران . نسل فردا . تهران 1382 . 3 - دنفورث ، ديويد . مامايى و بيمارىهاى زنان دنفورث 1999 . مترجمان يزدىنژاد ، على و همكاران . كتاب مير . تهران . 1382 . 4 - ريچلز ؛ جيمز . فلسفه اخلاق . ترجمه آرش اخگرى - حكمت - تهران . 1387 5 - كنث جى ، رايان و ديگران . اصول بيمارىهاى زنان كيستنر . مترجمان قاضى جهانى ، بهرام و ديگران . انديشه روشن . تهران . 1379 . 6 - لاريجانى ، باقر . پزشك و ملاحظات اخلاقى . جلد اول : مرورى بر مبانى اخلاق پزشكى - براى فردا . تهران . 1383